27 Aralık 2010 Pazartesi

Başlıksız

Eser: "Melancholy", Domenico Feti
Neden hislerimi ve düşüncelerimi farklı bir şekilde ifade etmek için uğraşayım ki? İçimden geçenleri tam olarak yazmışım, şimdi olsa yine aynı şeyleri yazarım:

Bayram ve özel gün temennilerini yapmacık ve haddinden fazla naif bulmuşumdur hep. "Herkese sağlık, mutluluk, başarı dolu bir yeni yıl dilerim" gibi lâflar çok boş geliyor bana. Bu dileği sunduğum istisnasız herkes mutlu, sağlıklı, başarılı mı olacak? Ölümler, hastalıklar, sakatlıklar, acılar, hayal kırıklıklarını tanımadığım insanlara mı paslıyorum? İkircikli bir durum değil midir bu ya da ben mi haddinden fazla pesimistleştim?

Ama mesela ben kendi adıma demek isterim ki:

Umarım yeni gelen yıl, sunacağı tüm mutsuzluklar,

tüm hayal kırıklıkları,

tüm başarısızlıklar,

tüm acı haberler,

ve hastalıklar,

ve umutsuzluklar

vasıtası ile olgunlaşmama vesile olur. Elde edeceğim başarıların, geçireceğim sağlıklı günlerin, tadacağım keyiflerin kıymetini az buçuk bildim, bilirim zaten.

Siyah Gri Beyaz okuru için de aynısını temenni ederim.

3 yorum:

Adsız dedi ki...

amin :-)
dilekhan uygur

Adsız dedi ki...

Yukarıdaki temennilerine katılmamak mümkün değil.Ancak unutmamak gerekirki olgunlaşabilmenin en iyi yolu yaşadıklarını sindirebilmekten geçer birazda.... ne dersin ?

Arda Mevlutoglu dedi ki...

Kesinlikle... Kişi yaşadıklarından ders çıkarabildiği ölçüde bir şeyler öğrenip olgunlaşabilir. Yoksa çok gezmek de, çok okumak da nafile olur. Sanırım.